6

5 dingen die ik leerde op het podium

Hugo Bakker on stageAl anderhalve week had ik toegeleefd naar het moment dat ik op het podium mocht. Toeleven op 2 manieren, er zin in hebben maar ook in mijn broek s****ten. Ik ben zo’n type die ‘s ochtends veel te vroeg aankomt. Liever een uur te vroeg dan een minuut te laat. Dus eerst nog even wachten op degene die met mij op het podium zou staan, Marijke Slieker.

We lopen nog even alle puntjes door met iemand van Open Circles en daarna gaat het evenement beginnen.
Als je daar om 10.00 uur zit en je weet dat je rond 11.30 uur moet dan zie je dat moment naderen…

Ik vond het spannend maar niet zo dat ik er last van had. Eigenlijk voelde ik vertrouwen.

Eenmaal on stage mocht ik beginnen en ik wacht nog even voordat ik begin. En dan begin ik mijn verhaal zoals ik dat voorbereid had.

Ik kon voelen dat ik contact had met de zaal. Dat werd bevestigd doordat er tussendoor een aantal keren geklapt werd. 3 minuten kreeg ik maar dat werden er wel wat meer. Ik zag een klok op een scherm op nul minuten staan en dacht: “Ik praat gewoon door”.

Toen ik klaar was nam ik trots het applaus in ontvangst en maakte plaats voor Marijke.

De rest van de dag kwamen mensen naar me toe, feliciteerde me en zeiden dat ze het verhaal zo inspirerend vonden.

Wat was dan het verhaal?

Hopelijk komt de video binnenkort beschikbaar en kun je het bekijken.

Wat ik geleerd heb van dit optreden:

  1. Dat Churchill er goed aan deed om uiterst zorgvuldig voor te bereiden.
  2. Rustig de tijd te nemen en adem te halen aan het begin als je de microfoon in de handen krijgt.
  3. Kijk naar iemand in het publiek die een vriendelijk gezicht heeft en aandachtig in jouw verhaal zit.
  4. Laat stiltes vallen; toen ik dat deed werd er geapplaudisseerd. Dat was niet mijn doel maar wel het gevolg.
  5. Een authentiek en eigen verhaal inspireert! Zoveel mensen vonden het een mooi verhaal en konden op de één of andere manier daaraan relateren.

Ik vond het geweldig om te doen. Mensen zeiden na afloop dat ik dit niet voor het eerst had gedaan. Jawel, zei ik dan. Tuurlijk heb ik vaak groepen mensen getraind, maar nooit voor 1000 man.

Dus: dit smaakt naar meer en dat gaat gebeuren ook.

Dus als je nu denkt: ik weet iets waar Hugo zou kunnen spreken…. just let me know.

zaal naar podium ecover

Van de zaal naar het podium is bedoeld als metafoor. Ik wilde een doel bereiken en met het staan op dat podium heb ik dat doel verwezenlijkt. Welk doel heb jij?

Laat het mij weten in het commentaarveld hieronder. Als beloning stuur ik je het ebook “Van de zaal naar het Podium” toe.

Vind je dit een inspirerend verhaal en helpt het jouw business en lever verder? Wil je het delen m.b.v. de social media knoppen hieronder? Tweet, Like, Share

  • Hilda Mossink schreef:

    Precies dit thema is mijn grootste blokkade; mezelf en mijn eigen verhaal/ervaringen serieus te nemen en te durven vertellen. Grootste hindernis zijn mijn eigen blokkerende gedachten die je w.s. wel kent. ‘Wat moet ik nou nog toevoegen in de voedingswereld?’, ‘ Ik ben te oud hiervoor’,’ Er zijn al genoeg boeken over gezonde voeding’….enz …eigenlijk is het mijn angst voor succes. En dat terwijl ik van binnen weet dat ik heel veel 40+ vrouwen met enkele eenvoudige tips zou kunnen helpen zich veel gezonder en fitter te voelen. Ik ga je zeker volgen Hugo. Met dank en groet van Hilda

    • Hugo schreef:

      Het gaat om jouw verhaal; mensen kunnen zich er in herkennen en zien hoe het je nu vergaat. Dat wekt vertrouwen. Ga ervoor Hilda en welkom op mijn blog!
      groet, Hugo

  • Jan schreef:

    Hugo,

    Ik heb het net ook op de OC site gezet als comment en het sluit aan wat Hilda zegt. Ik denk echt veel te vaak wat heb ik nu te vertellen, ik mag dan wel hoogbegaafd zijn, dat is natuurlijk de grootste bron van ervaring, maar ik heb er niet voor geleerd en ben ook geen psycholoog.
    Het wordt nu tijd voor workshops/lezingen om meer exposure te krijgen.
    Dat heb ik nu wel geleerd van jouw acties, gewoon doen..
    Thanks!

    • Hugo schreef:

      Ja tuurlijk; en anderen kunnen tegen je zeggen dat je het moet doen maar alleen jij kunt het besluit nemen. Dus als je in je spreken gaat zeggen:
      Ik gá workshops/… dan wordt het werkelijkheid. Plannen! Om een voorbeeld te geven: eind vorig jaar besloot ik om geen trainingen meer te geven waar ik geen zin meer in heb (klinkt een beetje vreemd misschien); ik zeg ‘nee’ tegen opdrachten die ik niet wil. Wat ik wel wil zet ik vast in mijn agenda. Elke vrijdag staat er een training gepland nu. Er kan niets fout gaan.

  • Hallo Hugo,
    Na een zware periode die me al veel te lang duurde heb dan toch de stoute \stap gezet en ben naar de BBC gegaan. Hondsmoe en zaterdag eerder afhakend maar zondag was ik er weel. Nadien was er Bas van Vught die hetzelfde aanbood speciaal voor hooggevoelige ondernemers. Een klein clubje en nu wel meer uitgerust. In de loop van het weekend werd het duidelijk in de presentatie: Ik ga het podium op en vertel dar op mijn unieke wijze mijn verhaal ; een mengeling van lezing, vertelling en performance en interactief. Tja verzin daar maar eens een naam voor 🙂
    Maar dat ga ik doen al ben ik dan 61 jaar. Dat de sky the limit is ben ik toch wel gaan beseffen de afgelopen tijd!! De eerste stappen op weg daarheen zijn al gezet; een schrijfcursus om er een goed verhaal van te maken. He performen zit er al in- ben van huis uit theatermaker. En nu coach therapeut met een missie. Mooie combi toch?

    Ennu super duper dat je de 1e koploper bent!!!!! Gefeliciteerd!!

  • Judith Henstra schreef:

    Fantastisch dat je de eerste Koploper bent, Hugo! Knap dat je op het podium je verhaal kwam vertellen. Ik denk dat jouw eerste punt, voorbereiding, de allerbelangrijkste is. Ik heb voor een paar honderd studenten lesgegeven en dan is het gewoon zo, zolang je méér weet dan zij, hoef je je eigenlijk niet druk te maken (zenuwachtig te zijn). En als je, zoals jij, je eigen verhaal vertelt, weet je altijd meer dan de zaal! 🙂

  • >