30

5 geheimen van STRANDVERKOPERS

Heb jij wel eens op een strand in Spanje, Griekenland, Frankrijk (of een ander land) en dat er steeds mensen langsliepen die iets wilde verkopen? Ik was afgelopen week op Zakynthos;

You want massage?

Fruit salad!

Wat wij als ondernemers kunnen leren van deze mensen:

Ik was al een tijdje niet meer op vliegvakantie geweest omdat ik crisis had en blijkbaar was er één en ander veranderd. Er worden nu koptelefoons en horloges aangeboden voor belachelijk lage prijzen. Allemaal nep natuurlijk…

Even los van het mooie weer; ik zou nooit een strandverkoper willen zijn:

  1. Je kunt maar een beperkte groep mensen helpen (en dus zul je er nooit rijk van worden).
  2. Het is voor mij te weinig afwisselend.

P1000143 - kopieMaar goed, mijn leven en mijn achtergrond zijn totaal anders. Al deze donkere jongens uit Afrika hebben zo hun eigen verhaal en zijn misschien wel de koning te rijk om op dit strand te lopen.

Toch heb ik met bewondering naar deze jongens gekeken en heb ik samen met een collega ondernemer gesproken met één van deze strandverkopers.

Hij vertelde dat het nu, in juni, nog rustig is, maar straks, in juli en augustus, dan zit het strand bomvol en dan verdienen ze het meest.

5 geheimen van strandverkopers:

1. De strandverkopers kunnen heel goed tegen “NEE”. 
Als je ziet hoe vaak mensen ze ‘nee’ te horen krijgen dan moet je wel bewondering krijgen. Hoe vaak gooien wij het bijltje er bij neer als we drie keer ‘nee’ hebben gehoord.

2. Strandverkopers vragen opnieuw.
Sommige jongens kwamen meerdere keren per dag langs en ook al hadden ze een paar keer ‘nee’ van mij gekregen, ze vroegen toch opnieuw; watches, headphones, armbands…

3. Schrik niet van de concurrentie.
Als je niet bij mijn concurrent koopt, koop je misschien wel bij mij, dat is voor hen een hele normale gedachte.
Op een dag kwamen er vier dames achter elkaar langs ‘you want massage?’. Dus ondanks dat ik net drie keer ‘nee’ had gezegd kwam de vierde er nog achteraan. Ik denk dat ze hoopte dat ik van haar wel een massage zou willen.

strandverkopers4. Strandverkopers pikken verkoopsignalen op.
Elk klein signaal dat ik of mijn vrouw of dochters afgaven was aanleiding om een stap dichterbij te komen en een gesprek aan te gaan. Ik heb het hier over hele kleine signalen zoals: oogcontact, kijken naar de spullen, proberen te zien hoeveel de massage kost.

5. Blijf doen wat je doet.
Ze kiezen niet voor een andere aanpak als het vandaag even wat minder gaat. Blijkbaar werkt het wat ze doen. Ze weten dat het nu nog niet zo druk is, maar straks, dan gaan ze meer verkopen. Nee, morgen weer een nieuwe dag.

Misschien heb je met veel herkenning dit blog gelezen maar dan mis je de kern:

Waar zit jouw blokkade?

Wat maakt nu dat jij waarschijnlijk niet zo succesvol zou zijn als strandverkoper?

Wij weten allemaal wel waar wij kunnen groeien.

Ik zal een voorzetje doen:

Zelf heb ik altijd moeite gehad om ‘nee’ te krijgen. Ook vind ik opnieuw vragen kansloos.

Toch zal ik, zolang ik nog niet genoeg gevraagd word voor de dingen die ik het liefste doe, me laten inspireren door strandverkopers.

Wat kun jij leren van strandverkopers?

Noem in het commentaarveld hieronder één van de vijf  geheimen waar jij moeite mee hebt en als je wilt kun je een commitment doen om een verandering aan te brengen. 

Als dit artikel interessant is voor mensen in jouw netwerk, wil je het dan ‘delen’ door op één van de social media knoppen hieronder te klikken?

 

  • Jan Everts schreef:

    Hoi Hugo,

    Mooi verhaal en een uitdagende stelling.. Voor mij heeft het ook te maken met respect. Als ik iets vraag en ik krijg nee te horen, ga ik ervan uit dat de persoon die nee heeft gezegd weet wat ik heb te bieden en dat deze op het moment dat het wel nodig is mij nog weet te vinden.
    Persoonlijk zou ik namelijk ook niet kopen bij iemand die telkens blijft vragen.

    Heeft dus ook te maken voor mij dat ik anderen behandel zoals ik zelf graag behandelt wil worden..

  • Marcel Vossen schreef:

    Goedemorgen Hugo!

    Welcome back!

    Bij mij ligt het ook niet in mijn aard om botweg als iemand nee gezegd heeft steeds maar opnieuw te vragen in de hoop dan wel ja te krijgen. Wat ik wel laatst zag in een oude training van Brian Tracy over verkopen is dat je het wel op een intelligentere manier zou kunnen ombuigen als iemand zegt dat hij niet geinteresseerd is. Hij zegt dan bijvoorbeeld “dat is PRECIES waarom u het wel zou moeten doen! Sommige van onze beste klanten waren in het begin ook niet geinteresseerd, totdat ik ze uitgelegd had wat mijn systeem voor hun bedrijf kan betekenen!”

    Dat lijkt me juist wel een hele goede insteek als je het aandurft!

  • Blijf doen wat je doet is voor mij de grootste uitdaging. Ik ben erg ideerijk en als iets niet snel genoeg gaat ben ik geneigd om weer iets anders te proberen om geld te verdienen. Niet echt handig 🙂 dus voor mij nog een extra bevestiging dat je echt 1 ding kiest en daarvoor gaan.

  • Hallo Hugo,
    Als personal coach komen mensen bij me voor een kennismakingsgesprek (gratis natuurlijk) en als ze nee zeggen vraag ik wel altijd de reden maar mag niet aandringen. Ethisch niet verantwoord. Mensen komen hun diepste zieleroerselen op mijn tafel uitstorten en dan MOET het klikken. Klikt het niet dan houdt het op. Een succesvol traject staat of valt nl met vertrouwen en als je dan gaat aandringen verlies je het vertrouwen.

    • Hugo schreef:

      Hoi Marie-José, ik begrijp heel goed wat je zegt. Mijn vrouw kocht op de laatste dag van de vakantie een armbandje voor een vriendin.

      Heb je een opvolgsysteem? Ik kan me namelijk voorstellen dat mensen vandaag ‘nee’ zeggen, maar als over 6 maanden…. en ze zijn wel toe aan een ‘ja’ en jij belt ‘toevallig’ op… Die strandverkopers komen elke dag langs.

  • Sija schreef:

    Hallo Hugo,

    Leuk blog weer, echt een doordenker. Ook ik haak vaak af na een nee, maar weet inmiddels uit ervaring dat bij een volgende keer de situatie veranderd kan zijn en de behoefte er wel is, je dus wel tot zaken kan komen. De moeilijkheid blijft hoe vaak of om de hoeveel tijd je dus weer kan komen met je expertise. Hoe pik je de signalen op?
    Vriendelijke groet,
    Sija Dupré
    Coach, trainer en loopbaanadviseur bij SDCL

    • Hugo schreef:

      Hoi Sija, goed punt, hoe vaak en om de hoeveel tijd kun je terugkomen. Wij zijn natuurlijk geen strandverkopers en ik denk dat als wij door middel van bloggen en emailmarketing waarde toe blijven voegen steeds ‘in the picture’ blijven en dat de lezer/ volger zomaar een koopmoment kan hebben.

  • Leo van de Wal schreef:

    Volgens mij sla je de plank hier mis. Natuurlijk is het knap dat deze strandverkopers zo weten vol te houden. Maar het is dan volgens mij niet veel meer dan een overlevingsstrategie. Wat zijn de alternatieven voor deze personen?

    Echte succesvolle strandverkopers stoppen zo snel mogelijk als strandverkoper. Desondanks blijven ze massaal terug komen. Altijd weer nieuwe arme sloebers die een kans op overleven grijpen.

    Met alle respect voor hun inzet en omstandigheden, irriteert dit lid van hun doelgroep zich alleen groen en geel aan hun opdringerige gedrag.

    Resultaat: Op een Zuid Europees strand zie je mij niet meer. Klanten wegjagen wordt dat wel genoemd.

    Het is voor strandverkopers te hopen dat mijn conclusie voor de overige leden van hun doelgroep niet representatief is.

    • Hugo schreef:

      Ik mag jouw directheid altijd wel Leo! Tuurlijk zijn er dingen die wij niet hetzelfde moeten doen als de strandverkopers. Het doel van dit blog was juist om je na te laten denken over wat wij, of directer: jij kunt leren van hen. Dus echt eerlijk kijken naar jouw blokkades en daarmee aan de slag gaan. Ik daag je uit…

  • Hoi Hugo,

    Ben het voor een groot deel eens met Leo. Ik kom voor mijn rust als ik naar het strand ga en wil dan niet iedere keer gevraagd worden. Dus het blijven doorvragen heeft voor mij weinig zin…
    Je tips en het nadenken hierover vind ik wel super! Ik voor mezelf zou niet zo snel een nee proberen om te buigen. Wel een goeie om eens over te gaan bezinnen, dank je wel!

  • Mark ten Seldam schreef:

    Ha Hugo,

    Dank voor je blog. Ook op vakantie valt veel te leren merk ik (als je het tenminste wil zien).
    Bij Nisandeh deden we een oefening waarbij je op elke 10x vragen, je 9x een Nee kreeg. Uit jouw waarneming blijkt dat het nog vele malen erger kan. Dat relativeert voor mij het horen van een Nee, ik ga mij minder zorgen maken als ik een Nee hoor. En ook belangrijk: een ‘Nee’ niet persoonlijk op te nemen en weten dat je gewoon (op termijn) opnieuw kan vragen (als ik dan een Nee hoor dan denk ik al snel dat die mensen nooit meer geïnteresseerd zijn en ben ik geneigd om op te geven). Dus ‘never give up’.

    • Hugo schreef:

      Mooi Mark, wat je er uit haalt en er mee doet; daar gaat het uiteindelijk om. Ik wil je dit verhaal vertellen: over dat proces op de bbc; de eerste keer dat ik op de bbc was heb ik naar de uitleg van dit proces geluisterd en daarna ben ik naar huis gegaan. Als ik er nu aan terugdenk moet ik bekennen dat ik het aanhoren van ‘nee’ simpelweg niet aankon. De 2e bbc besloot ik dat ik mee moest doen maar dat ging niet van harte, niet vol er in. De 3e bbc ging ik er vol voor. Met veel energie, veel lol!!!
      Wat denk je… binnen de kortste keren had ik 5x een ‘ja’. Normaal gesproken kan dat niet zou je zeggen omdat mensen nog niet eens bij de 9x nee zeggen zijn. Ik vermoed dat door mijn enthousiasme mensen soms gewoon ‘ja’ gaan zeggen. Anyway, een belangrijke stap was voor mij gezet.
      Succes Mark!

  • Ciselle schreef:

    Enige tijd geleden zag ik op televisie een documentaire over strand/straatverkopers. Heel boeiend!
    In een van de bovenstaande reactie staat dat een succesvolle strandverkoper zo snel mogelijk wil stoppen met deze manier van verkopen…….

    Is het je dan opgevallen dat de verkopers bijna allemaal de zelfde spullen hebben? Hoe zo dat komen?

    De succesvolle verkopers stoppen inderdaad met zelf verkopen en leiden andere verkopers op, zo bouwen ze hele organisaties, niet altijd volgens de regels van fatsoen en ethiek… maar de verkopers die je ziet hebben het voordeel van ” grote inkoop en dus lagere prijzen en de drijvende kracht van de eerst zo succesvolle ervaren verkoper…..
    Is dit systeem zo heel anders dan wij kennen…
    Wellicht niet, maar de harde leerschool van verkopen op het strand maakt wel doorzetters van formaat….
    Zouden wij bereid zijn zo een trainingspad te gaan…
    Met al die ” nee’ s” en onaangename te verduren blikken van ” rijke stinkers” die zitten te niksen in het zand? Ik heb bewondering voor ze en ja ik zou willen dat de mensen die ik rekruteer alvast maar eens de helft van de strandverkopers mentaliteit hadden… Dan zou hun toekomst alvast een zilveren randje hebben op weg naar goud!

  • Renée schreef:

    Dankjewel, Hugo. Het zijn dingen die ik allemaal weet, maar waarvan het goed is om er bij tijd en wijlen bewust bij stil te staan. En om te kijken of en hoe ik de principes kan toepassen op een manier die bij mij en mijn bedrijf past.

    Want de stijl van de strandverkopers mag (en hoeft) dan niet de mijne te zijn, blijkbaar werkt ‘ie.

    ‘Blijkbaar’ is van toepassing op alles wat wij opdringerig, onzinnig of anderszins onprettig vinden: blijkbaar loont het de moeite, want anders werd het niet gedaan. De strandverkopers jagen misschien klanten weg, maar blijkbaar blijven er – met een onveranderde aanpak – genoeg over. Als dat niet het geval was, hadden ze hun aanpak wel veranderd. En blijkbaar loont het voldoende de moeite om het als springplank naar ander (beter betalend?) werk te dienen, anders waren er niet elke zomer nieuwe ‘arme sloebers’.

    Idem met bijvoorbeeld phisingmails: blijkbaar trappen er voldoende mensen in, anders bestonden ze niet meer.
    Of de herhaaldelijke post van een bepaalde loterij (zucht …): blijkbaar is er genoeg respons om de kosten van de mailings ruimschoots te compenseren.

    Overigens heeft de genoemde oefening tijdens het BBC mij meer geleerd dan puntje 1 en 2 (‘Nee’ kunnen ontvangen + er dankjewel voor zeggen en blijven doorvragen). Het heeft me ook geleerd ‘Nee’ te zeggen. Op een goeie manier, zonder verontschuldigingen/schuldgevoelens. Minstens net zo waardevol!

  • Henk van Dijk schreef:

    Hallo Hugo,

    Mooie Blog.

    Het legt precies de vinger op wat veel ondernemers en ook therapeuten vaak verschrikkelijk vinden. Ze zien de “nee” als een persoonlijke afwijzing, een tekortkoming. Maar dat is het niet! Als we ophouden te interpreteren en gewoon door blijven gaan met aanbieden, komt het vanzelf goed.

    Het is net als Flyers uitdelen op straat. Er lopen 100 mensen voorbij, er pakken 80 de flyer aan, 40 lezen het vluchtig door en gooien het weg, 10 nemen het mee naar huis en 5 kopen het aangebodene.

    Het is dus een kwestie van doorgaan: “stay in Line” en heb vertrouwen in je eigen kunnen en of product.
    Groet, Henk

  • Nicole Langen schreef:

    Ha Hugo,

    Ik ga de strandverkopers als metafoor gebruiken. En ik denk dat ik voortaan nooit meer op een zelfde manier op het strand zal liggen en naar de strandverkopers zal kijken, zonder aan jouw film te denken!

    Een waardevolle les geven ze ons mee: ”never, ever, give up!

    Cheerio,
    Nicole

    • Hugo schreef:

      Ha Nicole, grappig, ik zat ook opeens heel anders op het strand en keek er heel bewust naar. Een hele goede vakantie alvast. O ja, welkom op mijn blog!

  • Hoi Hugo,

    Het verhaal van de strandverkopers leert mij twee dingen namelijk:

    1) Blijf in jezelf en in je product geloven;

    2) Respecteer je klanten ook als ze op dat moment niet kopen;

    Voor mij geldt dat ik voor beide punten nog wat te leren heb. In het eerste geval twijfel ik gauw aan mijzelf en mijn product als ik niet tot snelle resultaten kom.
    In het tweede geval kan een klant die nu nee zegt wel een potentiële klant zijn voor de toekomst. Als je mensen niet respectvol behandeld worden het zeker nooit klanten. Dus vriendelijk en netjes blijven.

    Groet Gerard

  • Theo van Ede schreef:

    Dag Hugo, ik denk dat je een met een ‘nee’ ook je voordeel kan doen naast de Brian Tracy aanpak van overtuigen .Vraag op een niet opdringerige wijze naar de reden van de afwijzing
    Met het antwoord (als je dat tenminste krijgt) kun je kijken wat je anders zou kunnen doen in je marketing/verkoop aanpak om meer sukses te behalen
    Een ‘nee’ niet persoonlijk opvatten blijft voor mij het belangrijkst, want dat is m.i. wel de voorwaarde om met een afwijzing positief omtegaan

  • Hallo Hugo, Leuk dat je met dit voorbeeld komt. Ik woon en werk zelf een deel van het jaar in Sidi Kaouki, een klein kustplaatsje bij Essaouira in Marokko. Ook hier kennen we het fenomeen strandverkopers, maar ook kamelendrijvers en paardenverhuurders. Ik word gelukkig niet meer ‘lastig gevallen’ omdat iedereen hier me wel zo’n beetje kent. Ik maak wel vaak een praatje met de mannen die met kamelen en paarden staan te wachten op klanten. Soms verdienen ze goed, soms hebben ze een rotdag. Ik kan alleen maar zeggen dat ik ontzettend veel bewondering heb voor mensen die zo een inkomen genereren, vaak voor een hele familie. Wat ik hiervan kan leren? Minder bang zijn voor een ‘nee’.

  • Corinne schreef:

    Hallo Hugo, wat mij in je blog opvalt is dat je het hebt over doorgaan. Daar zit precies bij mij het knelpunt. Wanneer ga je nu door en blijf je volhouden (ook al zie je nog niet het resultaat)? En wanneer erken je dat het tijd is om een andere weg of strategie te kiezen? Lastig!
    Groeten, Corinne

    • Hugo schreef:

      Hoi Corinne, uiteindelijk is het denk ik de kunst om waarde toe te blijven voegen en komen mensen vanzelf naar je toe bij de dingen die ze van jou nodig hebben (dus dan hoef je niet te leuren). Als je het over doorgaan hebt, bedoel je dan ‘stay in line’ of ‘na hoeveel keer nee stop je bij die ene persoon’?

  • Hilda Mossink schreef:

    Wat een mooie reacties van iedereen op dit thema! In jezelf en je product/dienst blijven geloven is voor ons ondernemers de les. Voor mij werkt het om voor ogen te houden dat ‘zaken die langzaam groeien, sterker worden’. Om in mijn eigen vakgebied te blijven: langzame groeiers zoals kool, bieten, pompoenen bv bevatten meer voedingsstoffen dan snelle groeiers sla en champignons…Het helpt mij om geduld te hebben en vertrouwen in mijn eigen ‘product’. De strandverkopers hebben ws weinig binding met hun product. Als het om gezondheid en vitaliteit gebeurt het vaak dat mensen ineens anders gemotiveerd zijn als ze bepaalde klachten krijgen. Dus blijven proberen op steeds nieuwe aardige, originele manieren denk ik. Dank allemaal!!

  • Marjolein Kalter schreef:

    Prachtig dat ze doorgaan. En……. ik merkte dat het opbouwen van de relatie heel belangrijk is.
    Ik kan me voorstellen als ze steeds hetzelfde blijven doen dat het dan echt buffelen is om te overleven. Dit zal vast niet hun passie zijn.
    En…… ik kan me voorstellen dat als 1 van die mannen langsloopt en ziet dat je aan het verbranden bent, of dat je met knijpogen probeert te lezen omdat je parasol verkeerd staat dat de vraag : zal ik uw parasol even bijstellen? (oid) ze veel meer handel oplevert.

    Kortom doorgaan is een geweldige les. En daarbij steeds leren van de feedback. Hoe kan ik het anders doen om succesvoller te zijn? (vraag het je klant!)

  • Desirée Mank schreef:

    Als ik dit lees merk ik dat ‘schaamte’ een patroon is bij me. Als mensen ‘nee’ zeggen pak ik dat té persoonlijk op. Alsof ik niet deug of niet goed ben.
    Wat de strandverkopers me leren is dat het niet de persoon is, maar het product of het moment, het onbekende en dat de aanhouder wint. Dat je je zeker niet hoeft te schamen voor wie je bent en wat je verkoopt en dat je achter je product moet staan.
    En dus achter jezelf, gewoon doen!

    • Hugo schreef:

      Hoi Desiree, schaam je nooit voor je product of verbeter het! Ik heb dat ook gedaan en dat maakte dat ik het niet promootte. Uiteindelijk ben ik het product gaan verbeteren en nu is de schaamte weg.

  • >