14

FOCUS: vriend of vijand

focusAls kind was ik gefascineerd door het fenomeen; met een vergrootglas en een stuk papier in brand steken. Als de zon fel was hoefde ik maar heel even het vergrootglas dusdanig vast te houden dat er een klein brandpunt ontstond op het papier en na een paar tellen begon het papier al te roken. Als ik ‘geluk’ had, vloog het papier in brand en had ik een ‘fikkie’.

In feite komt de zon met evenwijdige zonnestralen door de loep heen en worden ze gebundeld richting het brandpunt = FOCUS.

Of je nu als kind met een vergrootglas hebt zitten spelen of niet…
Ik ga er in dit blog vanuit dat je de kracht van FOCUS begrijpt. Met het blog wil ik echt niet beweren dat ik de Master of FOCUS ben (ik heb tijdens het schrijven van dit blog al weer een keer gechecked of mijn boek besteld is en heb nu toch maar mijn mail uitgezet). Brian Tracy vertelde laatst dat hij de drie rijkste mannen van de wereld tegelijk vroeg naar de belangrijkste eigenschap van ‘succes’. Nadat Bill, Warren en nog een persoon even hadden staan smoezen zeiden ze tegelijk: FOCUS!

Waar ik het in dit blog over hebben wil is:

Hoe gebruik je het vergrootglas zodat er een “fikkie” ontstaat?

Er vanuitgaande dat je de kracht van focus kent, weet ik dat je een vergrootglas in je la hebt liggen (bij wijze van spreken). Dat brengt mij bij punt 1:

1. Ligt jouw vergrootglas in de la of neem je hem mee en ga je er mee in de zon zitten?
Letterlijk vertaald betekent dit dus: ga je echt GECONCENTREERD aan een taak werken of laat je allerlei afleidingen toe:

  • kinderen die rondlopen
  • de radio die aanstaat
  • de piep als er een email binnenkomt, op je computer of op je telefoon
  • een sms of app die geluid maakt bij het binnenkomen
  • collega’s die binnen mogen komen lopen
  • Facebook….. (ai, da’s een echte timekiller)
  • een bureau dat vol ligt met rotzooi, wat niet met je taak te maken heeft (mijn vrouw blijft dat maar doen, ze wil niet naar me luisteren)
  • enzovoort

2. Hoeveel verschillende papiertjes wil je tegelijk in de fik steken?
In feite heb ik het hier over: hoeveel verschillende dingen doe jij, hoeveel ballen wil je hoog houden? Als ondernemer pakken we vaak van alles aan omdat het omzet betekent. Maar durf je ook ‘nee’ te zeggen tegen dingen die je eigenlijk niet in de fik wilt steken omdat je ze niet leuk vindt of omdat het veel voorbereidingstijd kost. Je begrijpt namelijk dat wanneer je je vergrootglas op het ene focuspunt houdt, het even duurt voordat het in de fik staat. Als je in de tussentijd je vergrootglas verplaatst naar een andere plek begin je weer opnieuw.

3. Wat doe je als de zon niet fel genoeg is?
Dit is een hele belangrijke situatie. Als de zon niet superfel is dan komt er minder warmte door op het brandpunt en zal het papier minder snel gaan roken. Het kan wel, maar je moet geconcentreerd en langer op precies hetzelfde punt blijven ‘branden’. Wanneer je dat niet doet verliest dat puntje zijn warmte snel en zal het niet in de fik vliegen.
Herken je hierin de situatie dat je aan een project begonnen bent en het niet loopt zoals je dacht dat het zou moeten lopen?
En herken je dan ook dat je de neiging hebt om een ander papiertje op te zoeken en daar de fik in wilt steken?
Het uiteindelijke resultaat is dat je misschien wel tien papiertjes hebt waar een klein zwart stipje op staat. Een plek die net niet is gaan roken en al helemaal niet in de fik is gegaan.

Waarom we opgeven?
Ik verklaar het doordat mensen toegeven aan de stemmetjes in je hoofd. Het is alsof je een hardloopwedstrijd meedoet en je lichaam schreeuwt om te stoppen omdat de brandstof opraakt. Die stemmetjes zeggen ook dat je niet goed genoeg bent, wie ben ik om een boek te schrijven, wie zal er naar mij luisteren, zie je wel, vorige keer lukte het ook niet, het is niet perfect, enzovoort?
Als je mij een tijdje volgt dan weet je dat ik die stemmetjes ook hoor. De vraag is alleen of jij er ook naar luistert.

Houd jij van fikkie stoken of niet?

Is FOCUS jouw vriend of je vijand? Worstel jij al heel je leven met fikkie stoken of gaat het je makkelijk af?
Durf je eerlijk tegen jezelf te zijn.

Ik zal een voorbeeld zijn:101werkvormen Momenteel worstel ik met focus; welk papiertje steek ik in brand?

Afgelopen vrijdag gaf ik de eerste workshop ter promotie van mijn boek “De 101werkvormen Formule”. Gisteren kreeg ik een telefoontje van een boekwinkel; iemand stond bij de kassa en vroeg naar het boek. Het boek is alleen nog maar via mijn website te koop. Dit maakt echt dat ik voel dat dit boek een dubbele bestseller gaat worden. Ik heb echt zin om dat boek in de fik te steken! (bij wijze van….)

En dan heb ik de Implementatie Academy. Op 28 september is de presentatie van het Koplopersboek bij Open Circles. Veel gratis promotie. Ik ben ook nog steeds mijn klanten graag van dienst en het creëren van digitale producten vind ik nog steeds waanzinnig gaaf.

implementatiecoachimplementatiecoachImplementatie AcademyIk merk dat het moeilijk is om beide papiertjes in de fik te steken.

Tot overmaat van ramp is er op 20 september ook nog eens het 100dagen FOCUS Seminar. Ik hoor het stemmetje weer:

“Wie ben ik om jou les te geven over FOCUS?”

Ja, ik kan me in het moment heel goed concentreren. Zie punt 1. Maar punt 2 is een worsteling op dit moment.
Of zit de oplossing in het maken van keuzes?

Je hoeft niet een papiertje weg te gooien.

Je kunt ze ook één voor één in brand steken!

Het 100dagen FOCUS Seminar gaat, naast praktische informatie over het schrijven en publiceren van een boek, ook over welk papiertje ga jij in de laatste 100 dagen van het jaar laten FIKKEN! Tijdens dit Seminar zul je je FOCUS helder krijgen en kun je een publiek commitment doen. IK ZAL DAT OOK DOEN! Na 100 dagen zul je de kracht van het publieke commitment hebben ervaren (ik zal je hier een verhaal over vertellen tijdens het seminar). Klik hier als je je aan wilt melden.

Nu jij…;

Is FOCUS jouw VRIEND of VIJAND?

Vertel me in het commentaarveld hieronder of FOCUS jouw vriend of vijand is en waarom.

Wil je dit artikel, als je het waardevol vond, delen met jouw netwerk? Dat zou ik enorm waarderen, want dat is hele goede manier om elkaar te inspireren.

 

  • marieke schreef:

    hoi Hugo, ja je oproep en blog zijn heel herkenbaar. En ik maak telkens mijn lijstje van prioriteiten maar voor ik er 3 van heb afgerond komen er weer nieuwe bij. Zo ook jouw mailtje hierover. daarom sluit ik nu gauw af en ga aan de gang met dat wat nu mijn focus moet zijn: promotie van mijn training ‘Stevig in gesprek’. (om gelijk te beginnen met de promotie: je leert in twee avonden stevig te staan in ieder gesprek en je oefent in constructieve communicatie waardoor je meer resultaat boekt en minder spanning ervaart bij spannende gesprekken. Ha! Focus werkt echt!
    fijne dag!

  • Jeannette Bal schreef:

    Mijn focus is de Magneet Massage en a.s. weekend de massage vakbeurs dus niet zo moeilijk om me daar op te focussen.
    Tijdens mijn eerste koffie loop ik mails, FB e.d. na. Ik heb jou al een tijd niet gesproken, dus dacht waar is Hugo op dit moment mee bezig.
    Ook als je je op 1 ding focus zijn er nog verschillende zaken aan te pakken die je onverdeelde aandacht nodig hebben.
    Voor vandaag, spullen uitzoeken, klaarleggen, nog wat aanbiedingen maken en printen, lopende mails afhandelen …
    Dus er branden hier heel wat vuurtjes.
    Alles op een lijstje gezet en 1 voor 1 afstrepen 😉

    tot gauw

  • Ha Hugo, wat een steengoed onderwerp. Ik zou nu bezig moeten zijn met verbetering van mijn website. En wat doe ik? Ik laat me triggeren door jouw oproep tot focus!

    lieve groet,
    Mariska van Gennep

  • Dolly schreef:

    Ha Hugo,

    Ik volg je al langere tijd en ik waardeer je visie en je aanpak. Ook dit blog over focussen is heel herkenbaar.
    Echter je conclusie: Waarom wij opgeven, klopt naar mijn idee niet. De vergelijking die je maakt met hardlopen verontrust mij. Je schrijft: Het is alsof je aan een hardloopwedstrijd meedoet en je lichaam schreeuwt om te stoppen. Als dat zo zou zijn, waarom zouden we op zo’n moment niet luisteren naar ons lichaam? Ons lichaam is zeer wijs. Daar liggen ook oude angsten opgeslagen. En het hoofd, de stemmetjes, proberen ons ervan te overtuigen dat we die angsten beter uit de weg kunnen gaan. En dat maakt dat we in een soort vluchtgedrag verdwijnen.
    Laten we ons lichaam vooral serieus nemen en het leven “leven” en er geen wedstrijd van maken.

    • Hugo schreef:

      Ha Dolly, dankjewel voor jouw comment; het duurde even voor ik reageerde maar ik heb net 2 trainingen achter elkaar gegeven. De vergelijking met hardlopen was voor mij snel gemaakt omdat ik aan atletiek doe. Misschien is deze uitleg beter: Je bent iets aan het doen en je ziet niet direct resultaat. Stemmetjes zeggen dat je moet stoppen, zie je wel.. etc. Maar misschien moet je gewoon nog even 1 rondje keihard doorlopen en bereik je wel de resultaten.
      Zo is het bedoeld. En ja, je moet naar je lijf luisteren; ik heb ook een burnout gehad. Ik zat er in zonder dat ik het door had maar achteraf waren de signalen overduidelijk.

  • Hoi Hugo,

    Dank je voor je inspirerende artikel over Focus. Op jouw vraag of Focus mijn vriend of vijand is kan ik je vertellen dat het mijn vriend is. Mij helpt het enorm om gefocused te werk gaan en daarbij telefoon, outlook e.d. uit te zetten. Geen afleiding! Want als ik dat niet doe, val ik – voordat ik er erg in heb – te prooi aan allerlei andere taken, belletjes, interessante artikelen noem maar op. Door me volledig te concentreren en een bepaalde tijd ergens aan bezig te zijn levert mij resultaat en voldoening op!

  • sietske schreef:

    Focus betekent ook kiezen. Dus niet je laten afleiden door de piep van de mail, niet de kinderen volgen, niet de radio aan.

    Ik denk dat focus heel goed werkt, als je het af kunt wisselen en weer na inspanning bereikbaar bent voor je omgeving, anders vergaat de lol je wel.

    Als het goed lukt met focus, dan voel je dat direct, je kunt zelfs in flow raken, heerlijk en geeft ook resultaat dat er mag zijn.
    Het zou wel mooi zijn als focus ook ontspanning in de inspanning geeft, soms is dat met de stroom mee, dan kan er ook ineens ruimte of mogelijkheid ontstaan. Jezelf straffen helpt niet!

  • Petra Zoet schreef:

    Hallo Hugo,

    Na een veel te korte nacht zit ik toch maar jouw artikel te lezen. Gisteren of eergisteren al gepost op Facebook door mijn moeder (die hard fan).
    Ik zou mijn korte nacht mijn dag kunnen laten verpesten, maar ik kies voor actie. Dus nu even Facebook gecheckt, jouw artikel gelezen en ontdekt dat je krijgt wat je nodig hebt, wanneer je het nodig hebt. Dank je wel voor de bevestiging. Prettig geschreven artikel, makkelijk te lezen, dus zo gedaan. En nu? Aankleden (ja, ik zit nog in mijn ochtendjas sinds 4:00 uur), to do lijstje maken en aan de slag!

    Groetjes,
    Petra

    • Hugo schreef:

      Hallo Petra, welkom op mijn blog en wat een openheid in je reactie. Jij gaat zeker krijgen wat je nodig hebt! Is het inmiddels gelukt je taken te doen? Succes, Hugo

    • Hugo schreef:

      O ja, en wie is je moeder? Weet je dat het heel gek is om ‘die hard fan’ te lezen? Ik wil graag inspireren en als ik dan bevestigd krijg dat mensen mijn blogs lezen en waarderen dan doet mij dat wel wat!

  • anita van arem schreef:

    Dag Hugo,

    Focus is mijn vriend, maar ik herken goed de verschillende papiertjes. Zo na de vakantie moet er het nodige gebeuren waar een tijdslimiet achter staat. Een training geven met focus is voor mij geen probleem, op dat moment kun je toch niets anders doen.En zoals in juli in de training met jou, Jan en Marcel een website invulling geven werkt erg goed qua focus. Maar om op langere termijn alle ballen in de lucht houden, zaken af ronden, door zetten vind ik lastiger. Ik moet ook mijn bestaande trainingen geven, evalueren, voorbereiden en erfbelasting invullen. Zeker als onzekerheid of andere emoties een rol spelen vind ik het soms lastig om in je eentje door te zetten. Toch heb ik er ook vertrouwen in. Dus ik ga weer door om de website http://www.kankeralskans.nl helemaal op orde te hebben en de PR ervoor te doen.

  • >